วัดเส้าหลิน หรือ “เสี้ยวลิ้มยี่” เป็นวัดพุทธนิกายเซ็นอันดับหนึ่งของประเทศจีน

            วัดเส้าหลิน ตั้งอยู่ อำเภอเติงเฟิง เมืองเจิ้งโจว ตั้งอยู่ระหว่างเมืองเจิ้งโจวและเมืองลั่วหยาง โดยห่างจากเมืองเจิ้งโจวประมาณ 70 กม. และห่างจากเมืองลั่วหยาง ประมาณ 80 กม. วัดนี้สร้างขึ้น ใน ค.ศ. 495 ในสมัยของเซี่ยวเหวินตี้ฮ่องเต้ (ครองราชย์ค.ศ. 471 – 499) แห่งราชวงศ์วุ่ย (เว่ย) ปัจจุบันวัดเส้าหลินมีอายุกว่า 1,500 ปี

            วัดเส้าหลินนั้นเป็นที่พักของพระภิกษุ “ท่านปรมาจารย์ตั๊กม้อ” จากอินเดียที่เดินทางมาเผยแผ่พุทธศาสนาในประเทศจีน “ท่านปรมาจารย์ตั๊กม้อ” หรือ “ตะโม ภิกขุ” (ชื่ออินเดีย) หรือ “พระโพธิธรรม”(ชื่อไทย) เป็นพระภิกษุชาวชมพูทวีป (อินเดีย) ที่ว่ากันว่าท่านตั๊กม้อเป็นถึงโอรสกษัตริย์ที่ออกบวชเพราะซาบซึ้งในรสพระ ธรรม และท่านได้เดินทางจากอินเดีย มาเผยแผ่พุทธศาสนานิกายเซ็นในเมืองจีน ราว ค.ศ. 527

            ท่านตั๊กม้อผู้ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสท่านแรกแห่งเส้าหลินไม่เพียงแต่ยอดเยี่ยมใน ทางธรรมเท่านั้น แต่ว่าในเรื่องของวิทยายุทธ์ท่านก็สุดยอดเหมือนกัน ครั้นเมื่อมายังวัดเส้าหลินเห็นว่าวัดนี้ตั้งอยู่ในป่าที่ชุกชุมไปด้วยสัตว์ ร้าย และการที่บรรดาหลวงจีนต้องนั่งสมาธินานๆโดยไม่ได้ออกกำลังกายก็ทำให้สุขภาพ เสื่อมโทรมได้ง่าย ท่านตั๊กม้อจึงได้คิดเพลงหมัดมวยขึ้นมาเพื่อใช้ออกกำลังกาย และใช้ป้องกันตัวจากสัตว์ดุร้าย อันเป็นต้นกำเนิดของกังฟูเส้าหลินอันลือลั่น ซึ่งในวันนี้กังฟูเส้าหลินถือเป็นหนึ่งในสิ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวที่เคียง คู่มากับความเก่าแก่และสิ่งที่น่าสนใจภายในวัด จนกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดัง