วัดโฮริวจิ  ก่อตั้งขึ้นในปี 607 โดยเจ้าชาย โชโตะกุ เพื่อส่งเสริมความเชื่อถือของพุทธศาสนาในประเทศญี่ปุ่น วัดโฮริวจิเป็นหนึ่งในวัดที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่นและมีโครงไม้ที่ เก่าแก่ที่สุดในโลกที่ยังเหลืออยู่ ถูกกำหนดให้เป็นมรดกโลกในปี 1993 บริเวณของวัดโฮริวจิมีขนาดที่กว้างขวางแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่ทิศตะวันตก (ไซอิ การัง) และทิศตะวันออก (โทอิ การัง) 

            มีทางเดินที่มีหลังคาอยู่ล้อมรอบ บริเวณทางด้านทิศตะวันตกจะมีบ้านที่สร้างด้วยไม้ที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่ ยังคงเหลืออยู่ สิ่งปลูกสร้าง : ประตูกลาง (ชูม่อน) ห้องโถงใหญ่ (คอนโดะ) และเจดีย์ห้าชั้น ถูกสร้างขึ้นในยุคอาซึกะ (538-710) และยังไม่ประสบปัญหาจากการทำลายหรือการผุพังนับตั้งแต่ได้รับการบูรณะหลาย ครั้งในทศวรรษที่ผ่านมา

 
            ประตูกลางจะได้รับการปกป้องโดยรูปปั้น คองโก ริคุชิ ที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดในญี่ปุ่น เป็นเทพเจ้าที่มีร่างกายกำยำทั้งคู่มักจะเห็นยืนขนาบข้างกับประตูใหญ่ของวัด ห้องโถงใหญ่ส่วนของบ้านจะมีรูปปั้นพระพุทธรูปที่เก่าแก่ที่สุดในญี่ปุ่น เป็นผลงานที่หายากที่รอดมาจากยุคอะซึกะ ผู้เข้าชมจะได้เห็นการวิวัฒนาการของพระพุทธรูปในญี่ปุ่น โดยการเข้าชมส่วนการแสดงในแต่ละห้อง ซึ่งจัดแสดงรูปปั้นจากยุคเฮเอียน (794-1185) และมีลักษณะที่คล้ายกับอินเดีย

            บริเวณด้านตะวันออกพบได้ทางทิศตะวันออกของวัด เดินเพียง 5 นาทีจากทางด้านทิศตะวันตก ในใจกลางจะมีพระที่นั่งรูปทรงแปดเหลี่ยม ยูเมะโดโนะ (หอแห่งจินตนาการ) สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้กับเจ้าชาย เละเป็นที่ประดิษฐานรูปปั้นขององค์ชายขนาดเท่าองค์จริงที่รายล้อมไปด้วยรูป ปั้นของพระพุทธรูปและพระสงฆ์

             ระหว่างสองฝั่งที่ตั้งอยู่เป็นที่ตั้งของหอศิลปะที่เป็นสมบัติของวัด ซึ่งถูกสร้างขึ้นในปี 1998 ที่จะจัดแสดงส่วนหนึ่งของการสะสมงานศิลปะขนาดใหญ่ของวัด รูปปั้นต่างๆของพระพุทธรูป เช่นเดียวกับพุทธศิลปะและภาพวาดที่ถูกจัดแสดงอยู่ภายใน ทางเข้าห้องโถงศิลปะจะทางด้านหลังของอาคารที่อยู่ใกล้บริเวณทางทิศตะวันออก