พระมหาเจดีย์รุวันเวลิสยา ชาวศรีลังกาเรียกกันหลายชื่อ เช่น สุวรรณมาลิกเจดีย์ รัตนมาลี เหมปาลี รุวันเวลิสยา พระมหาเจดีย์มีขนาดใหญ่ ปูด้วยก้อนหินภูเขา โดยใช้ช้างลากหินเหล่านั้นมา เพราะฉะนั้นเราจะเห็นการสร้างช้างล้อมไว้เพื่อเป็นอนุสรณ์ให้กับช้างที่ได้ ช่วยในการก่อสร้างพระมหาเจดีย์นี้ด้วยพระมหาเจดีย์รุวันเวลิสยา ประวัติความเป็นมานั้น พระเจ้าเทวานัมปิยติสสะ ได้ให้ดอกจำปากับพระมหินเถระพระมหินเถระจึงโปรยดอกไม้ลงไปในแผ่นดินบริเวณ หนึ่ง แผ่นดินก็ไหว พระราชาจึงได้ถามพระเถระว่าเหตุใดแผ่นดินจึงไหว พระเถระทูลตอบพระราชาว่า ณ บริเวณนี้ จะเป็นที่ประดิษฐานพระมหาเจดีย์อันไม่มีใครเหมือนเลย พระราชาจึงได้ถามพระเถระว่าใครจะเป็นผู้สร้างพระเถระทูลว่าไม่ใช่พระองค์ สร้างแต่จะเป็นพระนัดดา(หลาน)คือพระเจ้าทุฏฐคามณีอภัยเป็นผู้สร้างพระมหา เจดีย์นี้ ซากโบราณสถานนี้จะเป็นวิหารที่มีอยู่หลายหลังด้วยกันขนาดไม่ใหญ่นัก ฐานทำด้วยหิน มีเสาหินปักเรียงรายอยู่ หลังคามุงด้วยกระเบื้อง ยอดของเสาหินจะมีลวดลายแกะสลักเป็นรูปคนแคระหรือยักแบกปรากฏอยู่ และตรงหน้าบันไดวิหารจะต้องมีอัฒจันทร์ วางอยู่บนพื้นดินเสมอ และจะแกะสลักเป็นเป็นภาพต่างๆตรงกลางจะเป็นรุปดอกบัวครึ่งดอก จากนั้นจะเป็นแนวโค้งรอบดอกบัวต่อกันออกไปหลายๆแนวมักนิยมสลักเป็นรูปสัตว์ 4 ชนิดเรียงกันอยู่ในแนวนอกสุด คือ ช้าง ม้า วัว และสิงโต สันนิษฐานกันว่ารูปสลักบนอัฒจันทร์ รูปช้าง ม้า วัว และสิงโต หมายถึงทิศหลักทั้ง 4 ทิศ ส่วนรูปสลักหงส์หรือห่าน หมายถึงทิศทั้ง 5 ทิศข้างบนที่อยู่เหนือศรีษะ ผู้ใดเดินผ่านเหมือนได้ขึ้นสวรรค์